Tussen inflatie, rente en AI

Winstgroei geeft de beurs steun, maar niet alle winst is dezelfde

Inflatie staat opnieuw centraal. Het conflict tussen de Verenigde Staten en Iran blijft langer aanslepen dan gehoopt. Sinds het begin van het jaar zijn de olie- en gasprijzen sterk gestegen. Dat heeft een belangrijke impact op de inflatie in Europa en de Verenigde Staten, die opnieuw oploopt en verder afwijkt van de inflatiedoelstelling van 2%.

De hardnekkige hogere inflatie zette de ECB en Amerikaanse Fed aan om de rente opnieuw te verhogen. Dit is doorgaans niet gunstig voor financiële markten. Hogere rentes drukken op de waarde van bestaande obligaties, verhogen de financieringskosten en kunnen de economische groei afremmen. Voor aandelen betekent een hogere rente dat toekomstige winsten strenger worden verdisconteerd. Sterke winstgroei kan dat effect gedeeltelijk compenseren.

Inflatie maakt lenen duurder en remt daardoor de groei af. Centrale banken bepalen de beleidsrente, maar de markt bepaalt in belangrijke mate de rente op langere looptijden. In een omgeving met oplopende overheidsschulden kunnen obligatiebeleggers een hogere vergoeding eisen om overheden geld uit te lenen.

Een van de oplossingen waarmee overheden met een hoge schuldenlast kunnen omgaan, is financiële repressie. Daarbij wordt de rente gedurende langere tijd onder de inflatie gehouden. De reële rente is dan negatief: spaarders en obligatiehouders ontvangen wel rente, maar verliezen koopkracht omdat de inflatie hoger ligt. In Europa zien we vandaag een situatie waarin de beleidsrente alvast lager ligt dan de inflatie.

Door de inflatie en de hogere staatsschulden is de rente opgelopen, maar er speelt nog een derde factor: hogere economische groei.

All about AI

Terwijl de obligatiemarkten met hogere rentes worstelen, blijft één investeringsthema vrijwel onveranderd sterk: artificiële intelligentie. De AI-investeringen lijken geen rem te kennen. De vraag naar rekenkracht en geheugen blijft sterk groeien. De hyperscalers – Microsoft, Amazon, Google en Meta – verwachten dat hun kapitaalinvesteringen in 2026 ongeveer verdubbelen tegenover vorig jaar. Die investeringen moeten worden gefinancierd. Naast hun bestaande kasstromen doen deze bedrijven daarvoor steeds meer een beroep op de kapitaalmarkten en SPV’s. Volgens J.P. Morgan komt de langlopende schuld van hyperscalers en Nvidia dit jaar neer op ruim een derde van de totale nieuwe langlopende Treasury-uitgiftes.

Dat AI de productiviteit kan doen stijgen, wordt steeds duidelijker. Veel minder duidelijk is wat de uiteindelijke impact zal zijn op de arbeidsmarkt, bedrijfsmodellen en de verdeling van economische groei.

Voor beleggers creëert dit een interessante dynamiek. Bedrijfsobligaties bieden doorgaans een hogere rente dan staatsobligaties, waardoor ze aantrekkelijker kunnen zijn voor investeerders die op zoek zijn naar hogere rendementen. Staatsobligaties krijgen hierdoor concurrentie van de bedrijfsobligaties van de hyperscalers, wat de rente op staatsleningen verder opdrijft.

Maar tegelijkertijd stellen beleggers zich een fundamentele vraag: zullen de enorme investeringen in AI zich ook vertalen in voldoende hogere winsten?

Verder lezen? Download het volledige artikel in PDF.